Op schuldproblemen.nl probeer ik mensen die om wat voor reden dan ook met schulden zitten waar ze even niet uit lijken te komen, te helpen met tips en adviezen.Ook een bemoedigend woordje zal zo nu en dan vallen, want ik weet hoe zwaar het kan zijn.

Even iets over mezelf:
Ik heb mijn hele leven nooit hoeven sparen. Ik verdiende altijd veel geld doordat ik altijd wel baantjes en bijbaantjes had. Tijdens mijn studie had ik er zelfs drie tegelijk.

Na mijn studie had ik een goeie baan en ben ik in twee en een half jaar twee keer van baan gewisseld. Elke keer ging ik er op vooruit en toen ik in 1996 de leeftijd had van 27 verdiende ik een brutosalaris van 4500 gulden, had ik een nieuwe leaseauto onder mijn kont en een mobiele telefoon van de zaak. Ik kocht toen ook mijn eerste huis alleen voor toen 189.000 gulden.

Eigen bedrijf
In oktober 1997 was ik mijn derde baas ook al weer zat. Ik wist het toch beter dus ik begon, volledig onvoorbereid voor mezelf. Ik was goed in het maken van 3D animaties en websites.

Ik kocht een oud autootje voor 1250,00 (renault 5) en op mijn werkkamer thuis begon ik mijn bedrijfje.

Executoriale verkoop
Na twee jaar ging het niet zo goed met de zaak. Ik verdiende te weinig om mijn hypotheek te betalen. Het gevolg was dat mijn huis in de krant stond voor een executoriale verkoop.
Door geld te lenen van familie heb ik de verkoop tegen kunnen gaan en heb ik het huis zelf verkocht.
De winst op het huis was 110.000 gulden (niet slecht voor drie jaar).
De helft ging overigens naar de belasting en familie omdat ik al aardig wat schulden en achterstanden had opgebouwd. Er kwam gewoon te weinig geld binnen en ik had al personeel.

De zaak gaat goed (2000-2001)
Na drie jaar was het bedrijf zo gegroeid dat ik ondertussen 6 mensen in dienst had en voor de tweede keer een grotere kantoorruimte nodig had. De zaken liepen goed en ik trakteerde mezelf op een BMW 5-serie (huur, niet koop). Het kantoor werd helemaal nieuw ingericht en alle computers plus servers werden vernieuwd. Ik woonde ondertussen in een oud pand van ‘kennissen’ voor een ‘vriendenprijsje’van 1100 euro per maand.

De verkoper die ik had aangenomen waarmee mijn bedrijf zou gaan groeien en de extra mensen die erbij kwamen om dit te realiseren, maakte dat ik me zelf meer bezig ging houden met managen in plaats de projecten binnenhalen en coordineren. Eigenlijk deed ik niks.

De verkoper bleek na een half jaar alleen maar voor zichzelf bezig te zijn geweest (hij had ook nog een auto-poets bedrijfje) en heeft me alles bij elkaar zo’n 30.000 euro gekost.
Daarnaast was hij aangenomen om werk voor drie webdesigners binnen te halen, maar dat was ook niet gelukt. Grote problemen dus.

Zaken gaan slecht
BMW eruit, Opeltje Corsa erin, mensen die weggingen uit zichzelf niet vervangen en dan zit je daar eind 2002 met een medewerker in de ziektewet (RSI zegt hij zelf), een parttimer en een zeer toegewijde alleskunner in een pand dat je huurt voor 12 medewerkers.

Relaties liepen allemaal stuk in die periode omdat ik alleen maar met de zaak bezig was. Op een gegeven moment kwam het zover dat ik niet alle salarissen kan betalen en dat ik rechtzaken van (ex-)personeel aan mijn broek kreeg.

Slecht administratiekantoor
Ik had in die tijd een administratiekantoor in dienst die ineens met een extra rekening van 4.000 euro kwam, waar ik niet op gerekend had. Ik kon deze niet betalen, dus ze deden op dat moment niks meer voor me.

Problemen stapelden zich op
Met als gevolg dat het UWV mij nog steeds aansloeg voor 9 medewerkers, terwijl ik er nog maar twee op de loonlijst had.
Ook de belastingdienst, waar ik me maandelijks moest melden, baseerde alles op schattingen omdat de informatie uitbleef, waardoor de aanslagen elke maand verdubbelden. Ik was elke maand te laat met huur betalen (zakelijk en prive) en ook de salarissen gingen niet goed.

Rechtzaak voor faillisement
Begin februari 2003 krijg ik een oproep om te verschijnen op 9 februari 2003 bij de rechtbank in Den Haag omdat het UWV, verdeeld over drie afdelingen, mijn faillisement heeft aangevraagd.
SLIK!!!Met een aantal zakenpartners en een goede advocaat bereid ik mijn verdediging voor. De zaak loopt op dat moment rendabel en we houden elke maand ruim 5.000 euro winst over om in te lopen op de achterstanden. De opdrachten portefeuille is goed gevuld en ook de offerte aanvragen lopen goed door. Ik heb een betalingsregeling uitgewerkt meegenomen en vol spanning ga ik naar Den Haag.

De rechtzaak
In de rechtzaal wordt ik netjes ontvangen door de rechtercommisaris en diens assistenten. Wanneer zij vernemen dat ik de gedaagde ben en niet de advocaat van het UWV zijn zij zeer verbaasd. Ik ben verbolgen want ik heb een goede verdediging en ik wil mijn bedrijf graag voortzetten. De uitspraak luid dat ik niet failliet ben omdat de dagende partij niet komt opdagen. JIPPIE!!!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Vanaf dat moment ga ik full-throttle aan de slag met de zaak. De opdrachten gaan soepel en ook de achterstallige rekeningen worden ingelopen. Als het zo doorgaat is met een half jaar alle narigheid verdwenen.

De verrassing
Op 9 april 2003, precies twee maanden na de rechtzaak, wordt ik gebeld door een voor mij vreemde man die mij verteld dat hij mijn curator is, dat ik bij hem op kantoor moet komen en dat die ochtend mijn faillisement is uitgesproken. WAT????

Failliet, geloof het of niet
Ik geloofde de beste man natuurlijk niet. Ik ben direct naar zijn kantoor in Leiden gereden en heb hem verteld dat het niet kan. Dat ik inderdaad twee maanden daarvoor een rechtzaak had gehad, maar ik was bij verstek vrijgesproken. Wat blijkt nu, het UWV heeft de zaak opnieuw aangespannen, ik heb geen uitnodiging ontvangen en ik ben op 9 april 2003 bij vertek failliet verklaard.

Failliet bij een eenmanszaak betekent ook prive failliet. Alles, maar dan ook alles ben je kwijt en valt direct onder het beheer van een of ander net afgestudeerd advocaatje die geen respect heeft voor ondernemers en die zich dan Curator mag noemen.

Nu sla ik even een ellendige lange periode over en ga ik door naar mei 2007. Normaal gesproken duurt de schuldsanering/faillisement/WSNP drie jaar.
Ik heb al een schone lei verklaring, maar ik sta nog in het insolventieregister omdat mijn grote vriend, de curator, nog geen verificatie vergadering heeft geregeld. Deze staat nu gepland op 3 augustus, zodat ik in oktober naar alle waarschijnlijkheid eindelijk weer vrij man ben en zelf weer beslissingsbevoegd.

April 2003 tot Oktober 2007 is een lange periode voor een onterecht uitgesproken faillisement.

Met deze website wil ik alle kennis en ervaring die ik in de loop der jaren heb opgedaan, delen met andere mensen die voor een soortgelijke situatie staan of in een soortgelijke situatie zitten.

Ik heb tenslotte van een ruim inkomen, plotseling de overgang moeten maken naar een inkomen dat op 90% van het bijstandsniveau in Nederland zit. Dat houdt in dat je moet leven onder de armoede grens.

Schulden maken mag niet in die periode, want dan kom je er nooit meer vanaf. Ik heb dus echt alle creativiteit en hulp van vrienden en familie moeten inzetten om er doorheen te komen. Zonder te verhongeren, zonder van de wereld afgesloten te zijn en zonder er bij te lopen als een zwerver! En die creativiteit en ervaringen ga ik met jou delen zodat ook jij er weer boven op komt!!!